English
انتقال تکنولوژى و روش هاى مرتبط

هدف از برگزاری کارگاه :

آشنایی با مفاهیم انتقال تکنولوژی و روش های مرتبط با ان

شرح کارگاه :

انتقال تکنولوژی ، رشته­ای از عملیات است که از کشورهای پیشرفته به کشورهای در حال توسعه یا در میان کشورهایی که از نظر تکنولوژی هم سطح هستند جریان دارد. واردات تکنولوژی، نوعی انتقال آگاهانه آن به قصد رسیدن به هدف های خاص و تعیین شده است.

انتقال تکنولوژی فرایندی پیچیده و دشواری است و بدون مطالعه نه تنها مفید نخواهد بود بلکه ممکن است علاوه بر هدر رفتن سرمایه و زمان، به تضعیف تکنولوژی ملی هم بینجامد. در فرایند انتقال تکنولوژی، تهیه ماشین آلات و ایجاد تاسیسات مورد نیاز آنها اگرچه شامل بخش اعظم سرمایه گذاری می شود اما به دلیل ملموس بودن در جریان انتقال به صورت سهل تری انجام می شود. در حالیکه اجزای نرم افزاری تکنولوژی، شامل نیروی انسانی متخصص، روش فنی تولید و بالاخره سازمان تکنولوژی مفاهیمی غیر ملموس هستند که شاید هرگز نتوان از محقق شدن آن ها مطمئن شد. متاسفانه تجربه نشان داده است که به دلیل عدم توجه متقاضیان تکنولوژی به ظرافت های نهفته در جریان انتقال جنبه های نرم افزاری، تکنولوژی بدرستی به طرف گیرنده منتقل نمی گردد و گیرنده نه تنها  در توسعه تکنولوژی فوق که حتی اغلب در بهره برداری مناسب از تکنولوژی خریداری شده با مشکل روبرو می شود.

روش های انتقال تکنولوژی، بسته به نوع تکنولوژی و شرایط گیرنده و دهنده آن متفاوت و در برخی موارد بسیار متنوع است. بنابراين مي­توان چنين نتيجه­گيري نمود که عوامل مهم تعيين کننده روش انتقال تکنولوژي به مقدار بسياري شامل ترکيبي از تمايل انتقال دهندة تکنولوژي جهت عرضه تکنولوژي و دانش فني و همچنين توانايي دريافت کنندة تکنولوژي جهت کسب و جذب تکنولوژي مي­باشد. اهميت انتخاب روش­هاي انتقال تکنولوژي بسياري از کشورهاي در حال توسعه را بر آن داشت که انواع مختلف روش­هاي اکتساب تکنولوژي را جهت انتخاب مناسب­ترين آنها آزمايش نمايند.

انتقال تکنولوژي پيشرفته و ورود به آخرين مرزهاي تکنولوژي، مستلزم شيوه­هاي مدرن انتقال تکنولوژي است که تقريباً از بسياري جهات با شيوه­هاي مرسوم انتقال تفاوت دارد. اين امر به معناي منسوخ شدن شيوه­هاي مرسوم انتقال تکنولوژي نيست، چه بسا که استفاده از اين نوع شيوه­ها هنوز براي ما مناسب و مطلوب باشد. به­ هر حال سه جنبة مهم شيوه­هاي جديد انتقال تکنولوژي عبارت است از:

1- تاکيد کردن بر فعاليت­هاي تحقيقاتي برون‌کشوري براي جذب و انتقال تکنولوژي به داخل.

2- به­کارگيري متخصصان خارجي براي پرکردن خلأهاي تکنولوژي بومي.

3- استفاده از هر سازوکار عملي براي شناسايي و ردگيري پيشرفت­هاي تکنولوژي در خارج از کشور.

همة اين جنبه­ها براين حقيقت تاکيد مي­کنند که تکنولوژي­هاي پيشرفته را نمي­توان مانند تکنولوژي­هاي سنتي خريد. زيرا اين نوع تکنولوژي­ها شديداً به عامل انساني متخصص وابسته­اند که معمولاً کشورهاي رو به توسعه از کمبود آن رنج مي­برند. .  به­نظر ميرسد که مناسب­ترين روش آن است که زمان و هزينة انتقال را به حداقل برساند و دسترسي به بازار، ميزان جذب تکنولوژي و همراهي با تحولات آن را به حداکثر برساند.

بعضی از روش هایی که بوسیله آن ها تکنولوژی انتقال می یابد عبارتند از:

·         سرمایه گذاری مستقیم خارجی

·         انتقال از طریق حق امتیاز یا لیسانس

·         سرمایه گذاری مشترک

·         قراردادهای کلید در دست

·         قراردادهای کمک های فنی

·         قراردادهای فرعی و دست دوم

·         قراردادهای بیع متقابل و ...

بر این اساس سرفصل های کارگاه عبارتند از:

1.     آشنایی با مفاهیم و تعاریف انتقال تکنولوژی

2.     آشنایی با پارادایم های انتقال تکنولوژی

3.     مدل کلی انتقال تکنولوژی

4.     روش های انتقال تکنولوژی

5.     ارائه یک نمونه موردی از پروزه انتقال تکنولوژی

 

 

این کارگاه برای گروه های زیر توصیه می گردد

·         مدیران ارشد  و تمامی بخش های سازمان

·         متخصصان، کارشناسان و فعالان حوزه تکنولوژی و تحقیق و توسعه

·         مدیران واحدهای توسعه تکنولوژی و تحقیق و توسعه

·         کسانی که به دنبال فعالیت حرفه ای در حوزه انتقال تکنولوژی می باشند.

·         مدیران واحدهای تولید و برنامه ریزی سازمان


کلیه حقوق این وب سایت برای انجمن مدیریت فناوری ایران محفوظ است.